สะพานมิตรภาพไทย - ลาว แห่งที่ 5 (บึงกาฬ - บอลิคำไซ)
อำเภอเมืองบึงกาฬ จังหวัดบึงกาฬ
วันที่ 25 ธันวาคม 2568 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้า ฯ พระบรมราชินี เสด็จพระราชดำเนินโดยรถยนต์พระที่นั่ง จากพระที่นั่งอัมพรสถาน พระราชวังดุสิต ไปยังท่าอากาศยานทหาร ดอนเมือง เพื่อประทับเครื่องบินพระที่นั่ง เสด็จพระราชดำเนินไปทรงเป็นองค์ประธานร่วมกับ นายทองลุน สีสุลิด ประธานประเทศแห่งสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว และนางนาลี สีสุลิด ภริยา ในพิธีเปิดสะพานมิตรภาพไทย – ลาว แห่งที่ 5 (บึงกาฬ – บอลิคำไซ) อำเภอเมืองบึงกาฬ จังหวัดบึงกาฬ
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้า ฯ พระบรมราชินี ทรงมุ่งมั่นในการสืบสาน รักษา และต่อยอดพระราชปณิธานของพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ด้วยพระราชหฤทัยอันแน่วแน่ในการยกระดับคุณภาพชีวิตของราษฎรให้ดียิ่งขึ้น พร้อมทั้งทรงธำรงไว้ซึ่งสายสัมพันธ์อันงดงามกับนานาประเทศ ซึ่งรวมถึงสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว มิตรประเทศเพื่อนบ้านที่มีสายสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นบนพื้นฐานของมิตรภาพความเข้าใจอันดี และมีวัฒนธรรมประเพณีที่สืบทอดมาร่วมกัน โดยในปี 2568 ทั้งสองประเทศได้ร่วมกันเฉลิมฉลองวาระครบ 75 ปีแห่งการสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างกัน ด้วยพระราชวิสัยทัศน์อันกว้างไกล ทรงให้ความสำคัญอย่างยิ่งกับการพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานที่เชื่อมโยงระหว่างประเทศไทยกับสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว โดยเฉพาะโครงการสะพานมิตรภาพ ซึ่งไม่เพียงเป็นเส้นทางคมนาคม หากยังเป็นสัญลักษณ์แห่งมิตรภาพอันมั่นคงและความร่วมมืออันแนบแน่นของทั้งสองประเทศ ซึ่งพระบาทสมเด็จพระบรมชนกาธิเบศร มหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ได้เสด็จพระราชดำเนินไปทรงเป็นองค์ประธานร่วมกับนายหนูฮัก พูมสะหวัน ประธานประเทศแห่งสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว ในพิธีเปิดสะพานมิตรภาพไทย – ลาว แห่งที่ 1 (หนองคาย – เวียงจันทน์) เมื่อวันที่ 8 เมษายน 2537 พระราชกรณียกิจในด้านนี้ได้ส่งผลเป็นรูปธรรมต่อการเสริมสร้างศักยภาพของเศรษฐกิจชายแดน การเดินทางของประชาชนทั้งสองประเทศ และการพัฒนาเศรษฐกิจในภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขงให้เจริญเติบโตร่วมกันอย่างยั่งยืน
การก่อสร้างสะพานมิตรภาพไทย – ลาว แห่งที่ 5 (บึงกาฬ – บอลิคำไซ) เชื่อมต่อทางหลวงแผ่นดิน หมายเลข 222 อำเภอเมืองบึงกาฬ จังหวัดบึงกาฬ กับถนนสาย 13 เมืองปากซัน แขวงบอลิคำไซ สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว มีรูปแบบการก่อสร้างตัวสะพานเป็นรูปแบบคานขึง สร้างด้วยคอนกรีตอัดแรงรูปกล่อง มีขนาด 2 ช่องจราจร ความยาวรวม 1,350 เมตร มีเอกลักษณ์ทางสถาปัตยกรรมที่โดดเด่นคือการนำรูปทรงของ “แคน” ซึ่งเป็นเครื่องดนตรีพื้นบ้านลุ่มแม่น้ำโขง มาออกแบบเป็นเสาหลักของสะพาน เพื่อสื่อถึงวัฒนธรรมประเพณีที่สืบทอดมาร่วมกันและความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นของสองประเทศ โดยการเปิดสะพานมิตรภาพไทย – ลาว แห่งนี้ สะท้อนให้เห็นอย่างเด่นชัดถึงความสัมพันธ์ฉันมิตรอันใกล้ชิดที่มีมายาวนาน บนพื้นฐานของความเคารพยกย่องและความมุ่งมั่นตั้งใจร่วมกันในการสร้างสรรค์ประโยชน์แก่ประเทศและประชาชนทั้งสองฝ่ายผ่านการพัฒนาความร่วมมือและความเป็นหุ้นส่วนทางยุทธศาสตร์ในกิจการด้านต่าง ๆ ทั้งในระดับทวิภาคีและกรอบอาเซียนมาอย่างเข้มแข็ง ซึ่งสะพานมิตรภาพไทย – ลาว แห่งนี้จะเป็นฟันเฟืองสำคัญของยุทธศาสตร์การเชื่อมโยงโลจิสติกส์ระดับภูมิภาคที่สนับสนุนการคมนาคมขนส่งระหว่างประเทศไทย สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม และสาธารณรัฐประชาชนจีน ให้มีความคล่องตัว ปลอดภัย และประหยัดต้นทุน อีกทั้งยังเสริมสร้างศักยภาพของเศรษฐกิจชายแดน เพิ่มขีดความสามารถในการแข่งขันของพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย และเปิดโอกาสทางการค้าการลงทุนภายใต้กรอบความร่วมมือในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง และยุทธศาสตร์ความร่วมมือทางเศรษฐกิจ อิรวดี – เจ้าพระยา – แม่โขง ให้เจริญก้าวหน้าต่อไป